Jednym z głównych zastosowań komputerów jest praca z informacjami i danymi. Informacje możemy zapisywać, przesyłać między komputerami oraz przetwarzać. Aby komputery mogły z nimi pracować, musimy je zakodować, czyli zapisać w ustalony sposób, który będzie dla nich zrozumiały. W komputerze wszystkie dane są kodowane za pomocą zer i jedynek.

Bit jest podstawową i najmniejszą jednostką informacji. Może przyjmować dwie wartości: 0 lub 1. Bity łączą się w bajty (ang. byte), przy czym jeden bajt składa się z 8 bitów. Komputery zazwyczaj operują całymi bajtami, dlatego to właśnie bajt jest najczęściej najmniejszą jednostką, którą komputer potrafi przetwarzać. Z tego powodu pojemność pamięci komputera oraz rozmiar zapisanych w niej plików podaje się w bajtach. Bit oznaczamy małą literą b, a bajt wielką B.

Wszystkie dane w komputerach są zapisywane i przetwarzane jako ciągi bajtów. Ponieważ pliki często składają się z wielu milionów bajtów, do wygodniejszego zapisu ich rozmiaru używa się jednostek wielokrotnych. Dla uproszczenia przeliczania między jednostkami najczęściej przyjmuje się zależność: 1 kB = 1000 B, jednak można również spotkać się z zapisem: 1 kB = 1024 B = 2^{10} B. Analogicznie bywa w przypadku kolejnych jednostek – czasem stosuje się zależności: 1 MB = 1024 kB, 1 GB = 1024 MB itd.

Przeliczenia te obowiązują również wtedy, gdy jednostki te występują w połączeniu z innymi, na przykład jako bit/s albo bajt/s.